ВАША НОВОСТЬ


Если Вы знаете театральную новость,
которой нет у нас, пожалуйста,
напишите нам

Кто на сайте

Сейчас 140 гостей онлайн

Блоги «Театральной Беларуси»

Блоги «Театральной Беларуси»
Tags >> театр кукол



«...Проснувшись однажды утром после беспокойного сна, Грегор Замза
обнаружил, что он у себя в постели превратился в страшное насекомое... Став большим страшным жуком,  Грегор  сохранил человеческую душу - внутри он остался личностью, которой в этой ужасной ситуации, как никому другому, были нужны поддержка и понимание..
Франц Кафка

 

 




«В гостях у бабушки»
На фоне волны отзывов о кукольных спектаклях хотелось бы рассказать об еще одном. Это даже не спектакль, а целый интернет проект. Театр «В гостях у бабушки». В анонсе, на главной странице стоит: «Полезно для просмотра и детям и взрослым».


О частном кукольном театре «Провинция» знают немногие. Впрочем, стоит уточнить: малоизвестен он в Беларуси, а вот за рубежом ситуация несколько иная. У театра за плечами уже несколько крупных фестивалей России, Польши, Литвы. Родные просторы пока остались непокорёнными. Но это лишь пока. И начало положено! 19 мая на сцене РТБД состоялся минский дебют «провинциальных» кукольников. Публике представили работу новую, в общем-то, премьерную — спектакль «Превращение» по мотивам рассказа Ф. Кафки. Только за смелость в выборе материала театру можно было поставить «отлично», однако эту отметку он заслужил и так — каждой куклой, каждой мелочью, каждым звуком, каждым вздохом... «Превращение» — это единение актёра с куклой, куклы со зрителем, зрителя с актёром. Особый эффект достигается за счёт камерности повествования. Она присутствует внешне — за счёт маленькой сцены, лаконично оформленного сценичного пространства и всего 50 минут игрового времени, а также внутренне — за счёт оформленности и проработанности главной идеи, сюжетной составляющей. Данный проект (а хочется сказать именно проект) — притча-рассуждение режиссёра театра Олега Жюгжды.


Што ёсць тэатр лялек для дзяцей? Калі мы гаворым аб мастацтве, маем на ўвазе пазнанне свету. Праз прызму сцэны, слова, колера мы разглядаем прапанаваную нам мадэль чалавечых адносін, варыянты існавання ў складаных і заблытаных лабірынтах жыцця. Дарослы, самадастатковы чалавек здольны сам вырашаць — згаджацца ці не згаджацца з тым, што яму прадстаўляюць. Маленькае ж дзіця шчыра верыць ва ўсё, што адбываецца на сцэнічнай пляцоўцы, а значыць стваральнікі спектакля адказныя за тое, з якой верай вырасце гэты чалавек.

Разуменне гэтай важнай думкі ёсць у маладой навучэнкі Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, рэжысёра тэатра лялек Іры Багданавай:

  • — Праз тэатр дзеці могуць пазнаць тыя простыя ісціны, якія неабходны кожнаму чалавеку. І задача тэатра — рабіць гэта ненадакучліва і цікава. Ён павінен уражваць, хваляваць, зачароўваць, вабіць і захапляць. Разам з тым тэатр — гэта не толькі забава і месца для пустога баўлення часу. Тэатр — гэта месца, дзе трэба разважаць і перажываць. А дзеці, як ніхто іншы, здольныя перажываць чужыя беды і радасці як свае ўласныя, гатовыя паставіцца да таго, што адбываецца на сцэне «па-жывому», «па-сапраўднаму». У іх свядомасці фармуецца праекцыя на ўласнае жыццё, паводзіны. Няхай дзіця і не запомніць спектакля на ўсё жыццё, але ў эмацыйнай памяці застанецца тое, што яно перажыло ў момант прагляду, таксама як яно ўпершыню перажываў свае поспехі, страты і радасці.

У вучэбным спектаклі Іры Багданавай «Маленькая Ведзьма» пануе агульная атмасфера чалавечнасці і дабрыні. Створанная паводле казкі нямецкага пісьменніка О. Пройслера, пастаноўка распавядае нам гісторыю маленькай Ведзьмы, якая жадае стаць дарослай моцнай вядзьмаркай, але па неспрактыкаванасці і наіўнасці робіць для гэтага добрыя справы. Адвечнае супрацьстаянне дабра і зла праяўляецца тут ў адной асобе — маленькай дзяўчыне, якая, зразумеўшы, што здзяйсненне добрых ўчынкаў прыносіць шчасце, выбірае светлы шлях.