ВАША НОВОСТЬ


Если Вы знаете театральную новость,
которой нет у нас, пожалуйста,
напишите нам

Кто на сайте

Сейчас 177 гостей онлайн

«Хам» PDF Печать E-mail
Автор: Виктория Белякова   
03.03.2010 01:00

Амаль дзевяноста гадоў таму на купалаўскай сцэне адбылася прэм’ера спектакля «Хам» па аднайменнай аповесці Э. Ажэшкі. Сёння, ужо ў XXI стагоддзі, рэжысёр Аляксандр Гарцуеў звярнуўся да гэтага твора, зрабіў яго інсцэніроўку і стварыў спектакль з чароўным жанравым вызначэннем: «нёманскі міф».

Галоўным поспехам пастаноўкі з’явіўся вобраз Франкі (Валянціна Гарцуева). Пазбавіўшыся бацькоў яна трапляе ў жорсткі чалавечы свет. Прыгожая і маладая Франка ідзе на службу да паноў, яе першы гаспадар пасля ночы кахання дае ёй грошы, і з гэтага часу кожны яе гаспадар становіцца яе палюбоўнікам. Кожную хвіліну яна помсціць за свой сорам, карыстаючыся сваёй прывабнасцю, Франка спакушае мужчын, яна кахае і ненавідзіць, лічыць сабе паненкай, а просты люд — «хамамі» і брудам. У ёй жыве д’ябл, але колькі адчаю, болі ў гэтай вар’яцкай душы. Франка закахалася ў «хама» Паўла (Аляксандр Абрамовіч) і выйшла за яго замуж, але яго дабрыня, цеплыня не выратоўвае дзяўчыну. Вобраз гэта атрымаўся ў спектаклі трагічны, моцны ў сваёй унутранай супярэчнасці, у бяссіллі атрымаць спакой і прабачэнне ў самой сабе — сапраўдны шэкспіраўскі маштаб, гамлетаўская душа.

Увогуле ж спектакль падобен на мазаічны малюнак: сцэны змяняюць адна адну, то гэта дыялогі на авансцэне, то мізансцэнічныя замалёўкі на вялікім драўляным памосце. Але якасная няроўнасць гэтых кавалкаў робіць са спектаклем небяспечную рэч. Некаторыя драматычныя сцэны вызываюць усмешку, а асобныя рэплікі, не павінныя вылучацца з агульнага тэксту, набываюць аб’ём і ператвараюцца ў жарт, да таго ж акцёры падыгрываюць рэакцыі зала, і сцэна пачынае стыхійна развівацца ў невядомым накірунку. У такой своеасаблівай імправізацыі ёсць нешта цікавае, гэта як спроба больш простых і жывых эмоцый вырвацца з-пад абагульненых, парой статычных масак герояў.

Але ж у спектакле гэты факт гаворыць аб рэжысёрскай недапрацоўкі вобразаў. Напачатку быў акрэслены яркі кантраст паміж вобразам прыгожай, благароднай і вясёлай Франкі, і хмурнымі, забітымі «хамамі». Гэта выяўлялася і ў адзенні: легкая прыгожая сукенка, колеру марской хвалі, на Франке, якая прывабна спалучалась з густымі бялявымі валасамі дзяўчыны, і светла шэрыя грувасткія кашулі, спадніцы, порткі простых сялян. Несупадзенне дзвюх зусім розных міроў вызначала канфлікт дзеяння, але далей уся ўвага сканцэнтравалася на вобразе Франкі, і аказалася, што канфлікт складаецца ва ўнутранным свеце гераіні. Апынулася так, што асоба Франкі была раскрыта і распрацавана, а вобразы астатніх людзей з народу, так і засталіся агульнымі маскамі.

Здаецца, па гэтай прычыне акцёры не знаходзілі сабе месца ў спектакле. Нават у тых сцэнах, дзе можна было б больш увагі надаць другасным персанажам, не нарабіўшы шкоды ролі Франкі, вобразы не набылі патрэбнай канкрэтыкі і чалавечнасці. Да таго ж менавіта вобраз Франкі, а не «хама» Паўла, як можна было б лічыць па назве спектакля, стаў вызначальным.

Тым не менш, на мой погляд, спектакль можна лічыць удалай і цікавай працай рэжысёра Аляксандра Гарцуева. Нягледзячы на сваю неадназначнасць і мазаічнасць, спектакль атрымоўваецца цэласным, дзякуючы агульнай драматычнай атмасфере, пануючай у ім. Вялікую ролю ў яе стварэнні грае музыка (выкарыстаны творы Г. Армстранга, М. Бертрамі, Х. Займера) і сцэнаграфія (мастак-пастаноўшчык Ігар Анісенка). Пачуццё безвыходнасці, заблытанасці і цемры ствараюць вяроўкі, сеткі з іх, якія звісаюць над сцэнай. Вялізны драўляны памост, на якім узвышаецца крыж можна растлумачыць і як распяцце, на якім Хрыстос прынёс сябе ў ахвяру, як Павэл ахвяраваў сабой, веруючы ў выратаванне Франкі; і як вера, на якой павінен строіцца памост чалавечай душы — Франка згубіла ў сабе Бога.

Просмотров: 25039
Архив комментариев
Не обижайте человека
Автор: Ольга Николаевна, 22.04.2010
Взываю к Вам, господа!
"Зря, просто так обижать человека не надо. Потому что это очень опасно. А вдруг он Моцарт? К тому же ещё не успевший ничего написать, даже «Турецкий марш». Вы его обидите - он и вовсе ничего не напишет. Не напишет один, потом другой, и на свете будет меньше прекрасной музыки, меньше светлых чувств и мыслей, а значит, и меньше хороших людей.
Конечно, иного можно и обидеть, ведь не каждый человек - Моцарт, и всё же не надо: а вдруг...
Не обижайте человека, не надо.
Вы такие же, как он.
Берегите друг друга, люди!"smilies/smiley.gif
...
Автор: хозяин Лягушатника, 06.03.2010
Комментарий пользователя >>перенесен<<
Причина: несоответствие теме.
...
Автор: хозяин Лягушатника, 04.03.2010
И вообще, что-то я сильно разочаровался в Купаловском театре, сегодня иду разочаровываться в театре Киноактера.

ЗюЫю Злой зритель грозно выступает против всех!
Как умею - так и говорю! Но много, очень много молчу по-белорусски...
Автор: хозяин Лягушатника, 04.03.2010
Галоўным поспехам пастаноўкі з’явіўся вобраз Франкі (Валянціна Гарцуева).
+
у бяссіллі атрымаць спакой і прабачэнне ў самой сабе — сапраўдны шэкспіраўскі маштаб, гамлетаўская душа.
+
Але ж у спектакле гэты факт гаворыць аб рэжысёрскай недапрацоўкі вобразаў.
+
Апынулася так, што асоба Франкі была раскрыта і распрацавана, а вобразы астатніх людзей з народу, так і засталіся агульнымі маскамі.
+

Тым не менш, на мой погляд, спектакль можна лічыць удалай і цікавай працай рэжысёра Аляксандра Гарцуева.

+

дзякуючы агульнай драматычнай атмасфере, пануючай у ім. Вялікую ролю ў яе стварэнні грае музыка (выкарыстаны творы Г. Армстранга, М. Бертрамі, Х. Займера) і сцэнаграфія (мастак-пастаноўшчык Ігар Анісенка).

Как-то Немирович-Данченко говаривал, что успех спектакля зависит практически всего лишь от верного распределения ролей. smilies/wink.gif
Даруй, родная мова, прымай блуднага сына
Автор: флрумец, 04.03.2010
%)
Калi будзем баяцца памылак, нiколi не навучымся пiсаць па-беларуску.
Баяцца памылак - памылка найвялiкшая. Той iх не зробiць, хто нічога не робiць.
Аднак жа, дзякуй, рор, змяненні не дарэмныя, карысныя заўвагі.
Калі б яшчэ "помягче, тоньше, мудрее"...
smilies/wink.gif
...
Автор: Надежда Яковлева, 04.03.2010
Уважаемый РОР, Вы совершенно правильно поступаете критикуя критика за безграмотность. Спасибо вам, что разобрали ошибки на наглядных примерах. Это поможет Vikе в будущем быть более внимательной.
Но не будем же забывать о том, что сайт у нас социальный. Мало того, что редакторам, которых нет, деньги не платятся, так еще и авторы публикуются исходя исключительно из собственного альтруизма.
Конечно, Вы можете возразить: зачем нужна эта бесплатная чушь?
Если она не нужна Вам - читайте журнал "Мастацтва" - в нем напечатаны статьи преимущественно мэтров, материалы проходят несколько фильтров редактуры. Там ничто не покоробит Вас.

P.S. Совершенно очевидно, что автор писала рецензию "Хам" от души, искренне высказала свое мнение, проанализировала спектакль. Молодец Vikа! бери во внимание критику, но не расстраивайся и работай дальше smilies/wink.gif
...
Автор: alex_strel, 04.03.2010
Правильно, автор. Пиши по-русски. На нем можно с ошибками.
Мы ведь, русские, понимаем, что чем больше написано по-русски с ошибками, тем меньше написано по-белорусски.
А по-белорусски пусть пишут только те, кто сдаст экзамен вот лично вам, pop.
Призываю администрацию сайта проследить!
О, я же тоже администрация сайта. Я и прослежу.smilies/cool.gif
...
Автор: 25, 03.03.2010
эх!.. секчы, дык секчы! тады ўжо няхай будзе і "па-беларуску" праз злучок! smilies/grin.gif
Непісьменнасць крытыка
Автор: pop, 03.03.2010
Сур'ёзна паставіцца да заўваг шаноўнага аўтара артыкула не дазваляе прыкрае няведанне вышэйазначанага аўтара беларускага правапісу. Напрыклад: напісана "аб рэжысёрскай недапрацоўКІ" -- трзба недапрацоўЦЫ, напісана "сукенка, колеру марской хвалі, на ФранКЕ" -- трэба на ФранЦЫ. Правільна па беларуску не "хмурнымі", а ПАхмурнымі, не "БЛАГАроднай", а ВЫСАКАроднай,не "ВЫЗЫВАЮЦЬ", а ВЫКЛІКАЮЦЬ,не "парой ", а часам, не "у спектаклЕ", а у спектаклІ,не "падобЕН", а падобНЫ, не "спалучаласЬ", а спалучаласЯ і мнагае іншае. Калі ўжо такі сур'ёзны замах на крытычны матэрыял, ды яшчэ на беларускай мове, дык няхай ён будзе хаця б... па беларуску.

busy